Paniczko Mariusz - * * * [Idę przez ten świat]
Idę przez ten świat
i jak niewidomy ciągle widzę ciemnośc
czuję pustkę do ludzi
już nic nie jest dla mnie perłą.
Diament najjaśniejszy traci wartość
blasku w oczach nie odnawia
zwykłe dźwięki dzwonów
te same schody, już zwykły pałac.
Złotem usypany
przez wszystkich pustych bogaczy
na zewnątrz wciąż piękny
w środku akt rozpaczy.
Łańcuchy zwątpienia
zaciskają coraz bardziej swoje ogniwa
chcę uciec jak najdalej
...uciekam, lecz ktoś trzyma.
Na klucz uwięziony
za szczelnie zamkniętymi drzwiami
pod kontrolą sterowanych maszyn
ciemnością, w świecie analiz.
i jak niewidomy ciągle widzę ciemnośc
czuję pustkę do ludzi
już nic nie jest dla mnie perłą.
Diament najjaśniejszy traci wartość
blasku w oczach nie odnawia
zwykłe dźwięki dzwonów
te same schody, już zwykły pałac.
Złotem usypany
przez wszystkich pustych bogaczy
na zewnątrz wciąż piękny
w środku akt rozpaczy.
Łańcuchy zwątpienia
zaciskają coraz bardziej swoje ogniwa
chcę uciec jak najdalej
...uciekam, lecz ktoś trzyma.
Na klucz uwięziony
za szczelnie zamkniętymi drzwiami
pod kontrolą sterowanych maszyn
ciemnością, w świecie analiz.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
analizy
analizy